paranoicas16

Despedida segunda parte

2005-06-16T01:53:00.000-07:00

Boh! é que non nos deu tempo de rematar. Ben, amos aló:
_Un bikiño a Senín e Mini-yo, que andan algo á súa bola, e ás veces olvídaste deles (é broma :D) E tamén a María, rusquiña, eres un sol!!!
_Para os "profos":
un curso non é suficiente
a amargura diaria
algúns intragables
outros non tanto
resumo...

sen palabras

en quén te respaldas
cando te putean a + non dar??
algún aínda te escoita
outro
ignórate e con diplomacia
mándante á merda

que os ignoramos? que pasamos deles?
que máis quixeran,
se te atormentan
e non se acordan de ti
cando, tres anos despois
te ven pola rúa

pero ben, a ignoráncia
é a cuna da felicidade
sabedes qué?
que vos sexa leve!!

Deixemos as fotos

2005-06-15T00:10:00.002-07:00

Ben, chegados a este punto, estamos reflexionando. ISTO É UNHA PUTADA!!! Chegan as vacances, e todos arrivamos nas nosas casas con ganas de mandar todo á merda, pero.....
É que nesta vida todo ten un pero, e o noso pero é o feito de non ver aos colegas (nin aos profes, que a todo se acostuma un, aínda que sexan uns rañicas amaragados :p) e dende aquí queremos mandar biquiños dun xeito ao que nos acostumou o bicho raro de Sechu... como nos sae, improvisando:

_Un bikiño a Balo, Pibe, Burger, Pichi, Pedro, Borxi e Edu, os chavales da clase, que son poucos pero fan ruido de sobra.
_Un bikiño á Rubia, a Kus, a Cereixo, a Carballal, a Irenita, a Otero, a Sandra, a Kriss, a Celia (avoíña), a Silvia Rial, a Aniña, a Mery, a Silvy e Silvia, que con todos os rollos que aquí houbo, ímosvos extrañar un juevo d'avión
_Un bikiño a Ucho (corazón!! ti vales m8), a Iván (irmanciño!!!), a Nano (ti ben me entendes), a Virgil (sport-man), a Molina (ou Jorge, ou Moly con y grego), a Peix... ben, a Víctor, que vos queremos un montón!!
_A Álex, que sabes que sempre estaremos aí, que nunca nos imos separar. Queremoste rula :)

E seguimos en racha!!!!!!!!!!!!!!! xD

2005-06-15T00:10:00.001-07:00

E estes son Good Charlotte, un grupo que está facendo revolución alí onde non a había. Crearon conmoción coa súa visita a España (wenu, tamén coa noticia de que Joel, o cantante está coa petarda idiota de Hilary Duff), os seus directos son a hostia, e son uns gamberros, cousa que non pasa desapercivida. Ademáis, son fans de Green Day, Guns n' Roses e The Darkness, e con eses gustos musicais, calquera se nega a escoitalos.

Linkin Park... Novos? non, veteranos, pero pouco recoñecidos

2005-06-15T00:10:00.000-07:00

Este é un dos poucos grupos que, máis ou menos, foi compaxinando o seu estilo e o seu éxito. Xa dende moi xóvenes, estes seis de California cultivaron a sua experiencia coa música, probando sorte en varios locais. Pasaron por varios baches, pero conseguiron sair adiante, e xa levan publicados cinco CDs:
_Hybird Theory
_Reanimation (onde versionan as cancións do primeiro con grandes colavoradores)
_Meteora
_Live in Texas (un directo carayudo)
_Collision Course (mesturando seis das súas cancións con cinco de Jay-Z, un dos mellores rapeiros descendentes do grande Tupac)
Para maís info, www.linkinpark.com... merece a pena

Angel Sanctuary, o meu reflexo Ayanamy06

2005-06-13T04:11:00.002-07:00

Efecto 3 am, un blogg que merece a pena, son a hostia!!!!!!!!

2005-06-13T04:11:00.000-07:00

silencio natal

2005-06-10T15:44:00.000-07:00

a todos aqueles que non miren
máis alá do que nunca sentiron
que non pretendan chegar a
donde ninguén lles pediu,
eses non me dan pena
son admirables

non me dou sentido acompañada
a soidade, fiel amiga
nunca deixa de evitar
que o mundo pareza meu

agonía...

afogar é como amarse,
nunca chega o aire
necesito afogar
pero non que me afoguen

non teño dereito

síntome soa
pero non o estou
ás veces quixera saber
que se sinte
cando ninguén che fala
nunca...

regueiros, sangue e máis sangue
sen sentido, ninguén o viu...
necesito ver sangue ao meu
arredor.
Soños, vivo sen eles dende
fai moito tempo

afogar, morrer desangrados... a paixón e a dor van unidas
por unha cor insulsa e asquerosa....

non me gusta ser eu...

déixasme ser ti??

2005-06-10T15:20:00.000-07:00

Texto crítico: están acabando coa comunicación galega

2005-06-06T04:37:00.000-07:00

Estamos un chisco cansas. Non nos parece normal que os medios de comunicación galegos pasen do noso idioma para difundir publicidade en castelán sobre cousas que nin sequera nos incumben. Non teñen en conta que as veces nós tamén precisamos dicir algo, ou que nos escoiten, e que fan eles? pasar de nos coma da merda, e, sinceramente, parécenos unha putada. Está ben que o galego non sexa unha lingua tan difundida coma o castelán ( está ben entre comiñas), pero tamén ten o seu lugar importante na historia e os mesmos dereitos que os demáis, porque á fin e ao cabo todos veñen a dicir o mesmo, todos teñen o mesmo fin: comunicarnos. Si, ainda que non o queiramos aceptar. Cando estamos co grupo de colegas, falamos, rimos, flirteamos... empregamos unha lingua común, que nos serve para falar, non para teren de adorno. Así que cando esteades frente ao televisor e escoitedes algo que co que non esteades dacordo, protestade, que por aí se comeza. E cando miredes a TVG, e vexades anuncios en castelán, protestade tamén, porque, a caso non temos o mesmo dereito de ter unha canle propia?? POIS QUE SE NOTE!!
Recomendación de psicópatas : FAITE NOTAR; EMPREGA O GALEGO!!!

EU, ELA E AS OUTRAS

2005-06-06T04:25:00.000-07:00

Cando entrei no instituto estaba soa, separárame de todos os meus compañeiros de colexio. Coñecín a unha persoa que co paso do tempo sería a miña mellor amiga. A persoa que se gañaría todo o meu cariño e pola que faría todo o posible cerrándome así ao demáis mundo. Sempre estivemos xuntas e nunca nos separamos, nas boas e nas malas. Estabamos a punto de separarnos porque ela cría que non ía pasar de curso pero eu axudeina para que iso non sucedera, e fíxome caso. Tamén estivemos a punto de separarnos no curso seguinte porque ela ía en diferente clase e aquí non me fixo caso e repetiu mentres eu pasei, ahí comezamos a distanciaranos. Debido aos traballos que tiñamos que facer empecei a andar coas do meu curso e a ela pareceulle mal porque me dixo que eu pasaba dela, pero ela non se dou de conta que tamén pasaba de min cando estaba coas do seu curso e que eu me sentía coma un percheiro vello ao que lle colgan roupa cando lle acorda. Eso non o quixo ver, pero si veu cando me distanciei dela e votoumo todo en cara. Sei que a culpa é miña pero non toda. Afortunadamente gañeimo o cariño e a amizade de máis persoas, persoas ás que eu quero moito e en especial a duas, que pasaron a formar unha gran parte da miña vida. A outa tamén formou parte durante catro anos pero como ela ben dixo "Catro anos como amigas e acabouse" ¿non?.

ale, creación persoal

2005-05-30T03:56:00.001-07:00

Son unha rapaza normal. A miña apariencia exterior é sinxela, pero ninguén imaxina o que gardo por dentro. dende fai moito, as miñas noites non teñen similitude con calquera das tuas... dende fai moito, sinto a necesidade de trasnoitar. Comecei a palidecer cando nos atopamos por primeira vez. Non lembro que pasou, só que cando me levantei, non estaba no mesmo lugar de sempre, nin me sentía igual ca sempre. A luz do sol comezou a escocerme na pel, calquera alimento non facía máis que caer no meu estómago, baleiro e perdido, era como ter un vacío en min... ata que el se acercou, e me deu de beber algo vermello. Era... algo que me fixo recuperar as forzas. Logo acercouse a min e deixoume beber do seu pescozo, e o sabor intensificou as miñas veas...
Non todo o mundo sabe igual, varían as intensidades. Agora, só teño a certeza de que sei o que busco... busco sangue, busco morte... pálida, taciturna, escura de alma, perdida e soa nun mundo rodeado de xente... son sempre igual, e gústame. estou preparada par vivir a eternidade... agora e só agora sei que realmente son EU.

N.M.M. Ayanamy 06

Amos a ver........................

2005-05-30T03:56:00.000-07:00

Lorenzo Varela, poeta incomprendido

2005-05-09T03:55:00.001-07:00

Castelao

Cando cheguen os tempos non chegados

cando canten as mans traballadoras

nas doídas manceiras dos arados

e nas salgadas redes pescadoras,

Galicia ceibe tallará o teu nome

nas outuras do Pórtico da Groria

pra que falen as anxos con un home

que leva a patria enteira na memoria.

Unha nova Galicia sen cadea,

que non esportará máis sangue humán

nin asoballará unha man allea:

Unha Galicia nova, a de mañán,

que xa ven alborando, xa clarea,

no pelta arrolará teu soño irmán.

">

Isto non mola... vai perdendo sentido

2005-05-09T03:55:00.000-07:00

resulta que agora temos que buscar información sobre... sobre quen era...????Ah!! Sobre Lorenzo Varela. Pois mira ti... este sitio perde sentido, as clases perden sentido... ah! e Séchu Sende tamén perde sentido... vai ser a próstata

Ai que sospas que estamos!

2005-04-27T00:17:00.004-07:00

Queda un minuto para que toque o timbre, e imos aguantar á de sociales. Que rollo!. Xa tocou. Bicos, abur!!

ai que sopñ

2005-04-27T00:17:00.003-07:00

Manifesto

2005-04-27T00:17:00.002-07:00

Pon un bico na lingua
o teu bico no bicarelo
do bico da lingua
e, sempre, con ela, bica.
Mil primaveras máis para
o galego
bicos 1000 na miña, túa,
súa, nosa lingua.
Do teu -yo- ao meu -eu-
que estoure un bico e que Galiza esperte.
Que esperte de Fonmiñá a Cabo Vilán.
Óiase, á fin,
o bocexo da Galiza subversiva
petrificada de séculos.
Os rumorosos non din
nada de nada
mais si temos castiñeiros
de mil anos que resisten
e especies foráneas achantadas
na terra
que rosman en galego
e reclaman futuro.
Levantemos como estandarte
a bandeira da imaxinación
na que collemos todos/as,
os/as que non naceron e
os/as que están,
os/as que han de vir e
os/as que tiveron que marchar
todos, desde aquí, acollidos, no mundo,
desde aquí, en galego, no mundo.

Desde aquí, mentres oímos de lonxe o ruído da choiva
e bailamos hip-hop na pista dun pub,
mentres calamos cun amable descoñecido
que encaixa no noso soño,
mentres miramos como o camareiro
lle serve unha copa á rapaza máis ghuai...
quizais siga chovendo.
Desde aquí, mentres respiramos esta música,
agora pesada e monótona,
mentres do curruncho máis escuro
a fermosura desa parella nos reclama,
mentres atrapamos un chisco de ollo
previamente imaxinado,
e xa somos paspáns namorados...
quizais non cese de chover.
Desde aquí, mentres fisgamos
no bolso da amiga,
mentres ensaiamos a retardada fuga,
mentres nos queiman cun cigarro e
só podemos ver a lúa sen as estrelas,
quizais non pare xamais de chover.

Porque oídeo, nós somos:
Unha prole de lucecús que alumean os buracos negros de Galiza.
Un exército de corazóns preñados de utopía que freará a colonización da escuridade.
Choiva maina que rega a nosa cultura milenaria.
Humus patrio que garante a súa fertilidade.
Elixir que todo o cura.
Un si agudo no inestable pentagrama que esnaquizará espellismos.
Lóstrego súbito que fará borralla da pel de cacique.
Porque con respecto aos pesimistas nós somos optimistas,
e, aínda que non venda,

Comprendemos que
quizais para atraer a turistas
sexa preciso falar

Pero nós preferimos as cousas núas,
sentar á mesa ós nosos mitos,
e despois, entre nós, leriar:
pode que Murguía fose mullerengo,
que Rosalía soñase coa sombra de Aguirre,
que Otero aprobase todos os alumnos,
E Pondal... Pondal quizais non casase por manter a pensión.
E con respecto aos novos,
preferimos o silencio xusto dalgúns/unhas
que a cantarela doutros.

Así pois, luza ou non o Sol,
sabédeo, seguiremos adiante.

na palabra inarticulada dos proscritos da linguaxe
no trémulo beixo da condición de amante
na ollada terrosa da nai sen froito
no arrecendo da uz e do xurelo
no andén da estación e no cumio do outeiro
na fonte da praza e na corredoira das vacas
no visible do invisible e no invisible máis visible
que esquiva a nosa,vosa descuberta
porque o galego é a voz das palabras que nos silencian
Cómprenos a lingua para sermos luz nesta EUROPA caduca.

Que aniñe a nosa verdade no vento
e paira no Parlamento.

wolasssss

2005-04-27T00:17:00.001-07:00

somos duas pavas de 16 anos con ganas de pasalo ben e de coñecer peña a través destes "experimentos". Prácticamente non temos complexos nin pelos na lingua, e somos totalmente diferentes, polo que, @s que queiran pasar un rato guai non teñen máis que pasarse por aquí. se queredes coñecer con alguén sensíbel, cariñosa e dulce, á par que simpática e algo chalada, encaixarás con Asuka05. E, se pola contra, che vai o rollo rarito, gótico, salido, tamén moi simpática encantarache coñecer a Allanamy06 (por certo, cando se pon tamén é moi cariñosa e moi boa psicóloga)

wolasssssssh!

2005-04-27T00:17:00.000-07:00